Kamera aralığı
Kamera aralığı (interaxial, stereo base), iki objektifin optik merkezleri arasındaki uzaklıktır. Derinliğin miktarını belirleyen ana değişkendir.
İzleyicinin göz arası (interocular, IPD) ile karıştırılmamalıdır. Göz arası yetişkinlerde ortalama 63 mm civarındadır. Kamera aralığı ise kompozisyona göre birkaç milimetreden metrelere kadar değişebilir.
Derinlik aralığı
Sahnenin en yakın ve en uzak noktası arasındaki paralaks farkı kamera aralığıyla doğru orantılıdır:
burada: R derinlik aralığı (görüntü genişliğine oran), f odak uzaklığı, Wc sensör genişliği, Zn ve Zf sahnenin en yakın ve en uzak noktası
Örnek: 35 mm objektif, Super 35 sensör, sahne 2 m ile 20 m arasında. Kamera aralığı 65 mm iken aralık görüntü genişliğinin %4,1'idir; 45 mm iken %2,8.
Biçim oranı
Bir objenin ekranda algılanan derinliğinin algılanan genişliğine oranı biçim oranı (roundness factor; Spottiswoode'da shape ratio) ile ölçülür. Ekran düzlemi yakınında:
burada: ρ biçim oranı, V izleme uzaklığı, C konverjans uzaklığı, e göz arası
- ρ = 1: obje doğal oranlarıyla görünür. Koşulu
b / C = e / V(derinlik tutarlılığı). - ρ < 1: obje düzleşir. 0,2'nin altında karton etkisi belirginleşir (Mendiburu).
- ρ > 1: obje derinlemesine uzar.
Biçim oranı ekran genişliğine değil, izleme uzaklığına bağlıdır. Örneğin 65 mm kamera aralığı, ana obje 3,5 m ve 2,5 m'den izlenen bir televizyonda ρ ≈ 0,71'dir.
Iraksama sınırı
Sonsuzdaki noktanın ekran paralaksı göz arasını aşarsa gözler dışa açılmak zorunda kalır. Bunu önleyen en büyük kamera aralığı:
burada: M çerçeve büyütmesi: ekran genişliğinin sensör genişliğine oranı
Aynı çekim için bu sınır ekran büyüdükçe daralır. 35 mm objektif, Super 35 sensör ve 3,5 m konverjansta: TV 55"'te 133 mm, 10 m'lik perdede 16 mm.
Hiperstereo ve hipostereo
Kamera aralığı göz arasından çok büyükse (hyperstereo) sahne küçülmüş, maket gibi algılanabilir. Çok küçükse (hypostereo) tersine büyümüş algılanabilir. Uzak manzaralarda büyük kamera aralığı, makro çekimde küçük kamera aralığı bu yüzden yaygındır.